Mediterrane Tuinen

pdf

Mediterrane klimaatzones in de wereld


Wereldkaart Mediterrane Klimaat

http://www.chateau-perouse.com/assets/bestanden/gallery/9/192.jpg

Wat is het mediterrane klimaat?
Het mediterrane klimaat wordt gekenmerkt door een droge zomer en een zachte winter. De neerslag vertoont sterke schommelingen, van zware regen gedurende korte periodes en droogte gedurende lange periodes. Sommige gebieden kunnen in een paar dagen tijd meer dan 50% van de jaarlijkse neerslag ontvangen. Periodes van droogte (toegevoegd aan een droge zomer) komen het hele jaar voor en in sommige gebieden kan de luchtvochtigheid dalen tot minder dan 20%. Dit zorgt voor moeilijke omstandigheden die alle vegetatie dwingt zich aan te passen (acclimatiseren) om te overleven.

Dit klimaat komt voor in de gebieden rond de Middellandse Zee, maar ook in andere delen van de wereld zoals in Californië en zelfs in Chili, Australië en Zuid-Afrika. (Zie bovenstaande kaart)

Wat bedoelen we als we spreken over mediterrane vegetatie?
Veel mensen zijn zich er niet van bewust, maar de flora is veel rijker in de mediterrane klimaatzones dan in gematigde klimaatzones. Botanici kennen ongeveer 75.000 plantensoorten die voorkomen in dit klimaat.

Op het gebied van biodiversiteit zijn meer dan 60% van de plantensoorten te vinden rond de Middellandse Zee, met name in Frankrijk. Ter vergelijking, in Noord-Europa komen niet meer dan 6.000 soorten voor, terwijl het zuiden van Frankrijk alleen al goed is voor meer dan 2.000 soorten.

Waarom deze gebieden?
Zoals op de kaart is aangegeven liggen deze zones in bepaalde geologische gebieden. De bewegingen van de tektonische platen hebben steile bergwanden zowel aan zee als in de bergen veroorzaakt. In de onderzochte gebieden zien wij dat, door een combinatie van deze geologische en geografische elementen, zij hetzelfde mediterrane klimaat hebben,

Tijdens een opeenvolging van afwisselende ijstijden en klimatologische opwarming werden de aangegeven gebieden schuilplaatsen voor plantensoorten zowel in de buurt van de zee als in rotsachtige gebieden in het binnenland. Verschillende factoren hebben het mogelijk gemaakt voor de planten om hun overlevingskansen te verhogen, terwijl ze relatief beschut waren.

Waarom beschermen?
Strategieën voor de voortplanting van deze plantensoorten zijn complexer dan degene die nodig zijn voor de soorten op open vlaktes. Het concept van de tijd wordt hier gedefinieerd op een wereldschaal. Het genetisch erfgoed, het DNA, muteert langzaam. Deze natuurlijke mutatie is het gevolg van het aanpassen aan de omgevingsomstandigheden. Als soorten gevangen waren in deze versnipperde gebieden moesten zij hun gedrag aanpassen om te overleven, soms zijn ze zelfs gemuteerd naar een nieuwe plantenfamilie. Ze hebben specificaties ontwikkeld die zo zeldzaam zijn dat hun genetisch erfgoed niet gevarieerd genoeg is om plotselinge veranderingen (zoals de menselijke impact) te weerstaan. Ze konden daardoor overleven in deze gebieden, maar het heeft ze ook verzwakt. Vandaar dat wetenschappers zicht bewust worden van de noodzakelijkheid om deze biodiversiteit te beschermen door het specificeren van 's werelds biodiversiteit hot spots. Om meer te leren over overlevingsstrategiën klik hier.

Wat vinden we in het Botanische Park?
De locatie van het park en de omgeving bieden gunstige omstandigheden om dit innovatieve project een goede kans van slagen te geven. De oppervlakte geeft de mogelijkheid de verschillende sferen, welke typerend zijn voor de verschillende gebieden, na te bootsen en in elkaar over te laten lopen.

Wij zijn over de hele wereld getrokken om de typische sfeerbeelden te ontdekken die representatief zijn voor de klimaatzones welke de basis vormen voor de uitwerking van de landschappen. Zo wordt geprobeerd de natuurlijke omstandigheden na te bootsen zoals deze zijn gezien. Niets is aan het toeval overgelaten. De sferen hebben dezelfde namen als de parken naar welke zij refereren, zodat bezoekers een overeenkomst kunnen ontdekken tussen het botanische park Château Pérouse en wat mogelijk is te ontdekken in deze parken.

Belangrijke vormen van vegetatie in mediterrane klimaat regio's

  STRUIK VORM KUST VEGETATIE BOSLAND BOS
Australië Kwongan/Mallée Kwongan Eucalypt Forest Eucalypt Forest
Zuid-Afrika Fynbos/Albany ticket Strandveld - -
Californiê Chapparal Coastal sage scrub Oak Forest Redwood Forest
Chili Matorral Coastal matorral Sclerophyll Forest Nothofagus Forest
Middellandse Zee Maquis Garrigue Eiken bos Eiken & Dennen bos

De plant gemeenschappen

De volgende beschrijving helpt u om het plantoverzicht van de vijf gebieden met in feite dezelfde soorten vegetatie (met variaties) te begrijpen.

Struikvorm: Dit type definieert in het algemeen een struikachtige groenblijvende struik met sclerofiele bladeren (taaie en dikke bladeren om vochtverlies tegen te gaan). Varianten zijn:

  • De Californische Chapparal bestaat meestal uit een enkele laag van dichte grote struiken met weinig ondergroei.
  • De Chileense Mattoral bestaat uit grote struiken en kleine bomen die verspreid staan met hier tussen gras.
  • Het Afrikaanse Fynbos en Australische Mallee hebben dezelfde kenmerken als de voorgaande, maar met grotere variaties in hoogte en soorten.
  • De Middellandse Zee Maquis heeft een hoge dichtheid, maar kan ook variëren in hoogte met een aantal grote minderheids taxons. ''Maquis'' komt uit de Franse taal en wordt veel gebruikt. Vooral door de invloed van de Universiteit van Montpellier (Zuid-Frankrijk) die gezaghebbend is op dit gebied.

Kustvegetatie: Wordt hier gebruikt om een kust plantengemeenschap aan te geven welke voornamelijk bestaat uit lage struiken, aangepast aan wind en zeezout. Dit is meestal een variant van de struiken, bosjes en veel grassoorten op de duinen en stranden. De Chileense Matorral wordt het kust Matorral. De beschreven gebieden in Australië en Zuid-Afrika zullen dichterbij de Matorral komen. In het Middellandse Zeegebied bestaat het struikgewas uit lage struiken aangepast aan ernstige droogte (Ter informatie, deze vorm van vegetatie wordt Phrygana genoemd in Griekenland en Batha in Israël.)

Gemengde gebieden: Deze gebieden kunnen worden aangegeven als "hout" wanneer de bomen ver genoeg van elkaar staan om ruimte te maken voor verschillende struiken, kruidachtige planten en grassen. De bladverliezende eiken domineren de bossen van Californië en het Middellandse Zeegebied. Eucalyptus is de boom familie die het meest aanwezig is in Australië en de Nothofagus in Chili. In Zuid-Afrika zijn bossen en wouden veel minder aanwezig als in de andere gebieden. De bossen zijn vooral te vinden in de landbouw zones, zodat een groot deel van deze gebieden is omgezet in weiland.

Bossen: Ze zijn samengesteld uit bomen waarvan de dichtheid een aanzienlijk bladerdak biedt. Zij hebben behoefte aan meer water dan andere soorten, maar zijn niettemin onderworpen aan licht en ze zijn aangepast aan de zomer droogte. We vinden eiken en gemengde sclerofiele bossen in Californië en eucalyptusbossen in Australië. In Chili nam het sclerofiele bos in omvang af vanaf het begin van de ontwikkeling van de menselijke activiteit. Zo ook in het Middellandse Zeegebied dat ooit was bedekt met eikenbossen maar waarvan er om dezelfde reden zeer weinig van over is gebleven. De Kaapregio in Zuid-Afrika heeft nooit bos gehad. Men moet naar Knysna gaan om enkele overblijfselen voorafgaand aan de Europese nederzettingen te vinden.